Jimmy Carter (geboren op 1 oktober 1924) is een Amerikaanse politicus en humanitair die van 1977 tot 1981 de 39e president van de Verenigde Staten was. Als lid van de Democratische Partij was hij van 1971 tot 1975 de 76e gouverneur van Georgia en van 1963 tot 1967 senator van de staat Georgia. Carter is een honderdjarige en daarmee de langstlevende president in de geschiedenis van de VS en de eerste die 100 jaar oud werd.
Carter werd geboren en groeide op in Plains, Georgia. Hij studeerde in 1946 af aan de U.S. Naval Academy en ging bij de Amerikaanse marine werken als onderzeeër. Carter keerde na zijn militaire dienst terug naar huis en blies het pindateeltbedrijf van zijn familie nieuw leven in. Carter verzette zich tegen rassenscheiding, steunde de groeiende burgerrechtenbeweging en werd een activist binnen de Democratische Partij. Hij diende van 1963 tot 1967 in de Senaat van de staat Georgia en vervolgens van 1971 tot 1975 als gouverneur van Georgia. Als outsider-kandidaat die buiten Georgia niet erg bekend was, won Carter de Democratische nominatie en versloeg hij ternauwernood de zittende president van de Republikeinse Partij, Gerald Ford, bij de presidentsverkiezingen van 1976.
Carter verleende op zijn tweede dag in functie gratie aan alle ontduikers van de dienstplicht in Vietnam. Hij creëerde een nationaal energiebeleid dat onder meer bestond uit behoud, prijscontrole en nieuwe technologie. Carter voerde met succes de Camp David-akkoorden, de Panamakanaalverdragen en de tweede ronde van de Strategische Wapenbeperkingsgesprekken na. Hij werd ook geconfronteerd met stagflatie. Zijn regering richtte het Amerikaanse ministerie van Energie en het ministerie van Onderwijs op. Het einde van zijn presidentschap werd gemarkeerd door de gijzelingscrisis in Iran, een energiecrisis, het ongeluk op Three Mile Island, de Nicaraguaanse Revolutie en de Sovjetinvasie in Afghanistan. Als reactie op de invasie escaleerde Carter de Koude Oorlog door een einde te maken aan de détente, een graanembargo op te leggen aan de Sovjets, de Carter Doctrine uit te spreken en de multinationale boycot van de Olympische Zomerspelen van 1980 in Moskou te leiden. Hij verloor de presidentsverkiezingen van 1980 met een overweldigende meerderheid van Ronald Reagan, de Republikeinse kandidaat.
Nadat hij het presidentschap had verlaten, richtte Carter het Carter Center op om mensenrechten te promoten en uit te breiden; in 2002 ontving hij de Nobelprijs voor de Vrede voor gerelateerd werk. Hij reisde veel om vredesonderhandelingen te voeren, verkiezingen te monitoren en de uitroeiing van infectieziekten te bevorderen. Carter is een sleutelfiguur in de non-profitorganisatie voor huisvesting Habitat for Humanity. Hij heeft ook talloze boeken geschreven, variërend van politieke memoires tot poëzie, terwijl hij commentaar blijft leveren op mondiale aangelegenheden, waaronder twee boeken over het Israëlisch-Palestijnse conflict. Polls onder historici en politicologen rangschikken Carter over het algemeen als een ondergemiddelde president, hoewel geleerden en het publiek zijn post-presidentschap, het langste in de geschiedenis van de VS, gunstiger beoordelen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten