The Flintstones

Op 30 september 1960 werd de tekenfilmserie The Flintstones voor het eerst uitgezonden op de Amerikaanse televisie. 

De show volgt de levens van Fred en Wilma Flintstone en hun huisdierdinosaurus, Dino, en ze krijgen later een babymeisje genaamd Pebbles. Barney en Betty Rubble zijn hun buren en beste vrienden, en adopteren later een supersterke babyjongen genaamd Bamm-Bamm en krijgen een huisdier hopparoo (kangoeroe) genaamd Hoppy.

De blijvende populariteit van The Flintstones komt voornamelijk voort uit de tegenstelling tussen moderne, alledaagse zorgen en de setting van het stenen tijdperk. De animatie vereiste een balans tussen visuele en verbale verhalen die de studio creëerde en anderen imiteerden.

The Flintstones was de financieel succesvolste en langstlopende geanimeerde televisieserie van het netwerk in drie decennia

 

Lech Wałęsa

Lech Wałęsa (geboren op 29 september 1943 in Popowo, nabij Włocławek, Polen) is een arbeidsactivist die hielp bij het vormen en leiden (1980-90) van de eerste onafhankelijke vakbond van communistisch Polen, Solidariteit. De charismatische leider van miljoenen Poolse arbeiders, werd hij president van Polen (1990-95). Hij ontving de Nobelprijs voor de Vrede in 1983.

In april 1990 werd Wałęsa op het tweede nationale congres van Solidariteit verkozen tot voorzitter met 77,5% van de stemmen. In december 1990 werd hij in een algemene stemming verkozen tot president van de Republiek Polen. Hij diende totdat hij werd verslagen in de verkiezingen van november 1995.

Wałęsa heeft vele eredoctoraten ontvangen van universiteiten, waaronder Harvard University en de Universiteit van Parijs. Andere onderscheidingen zijn onder meer de Medal of Freedom (Philadelphia, VS); de Award of Free World (Noorwegen) en de European Award of Human Rights.

 

Huwelijk prinses Theodora van Griekenland en de heer Matthew Kumar

Op 28 september 2024 trouwde prinses Theodora van Griekenland met de Amerikaanse advocaat Matthew Kumar in de Metropolitan Cathedral van Athene tijdens een religieuze huwelijksceremonie. Hun bruiloft werd bijgewoond door vrienden en familie, waaronder koningin Anne-Marie, prins Pavlos, prinses Marie-Chantal, prinses Alexia & familie, prins Nikolaos, prins Philippos en de Spaanse en Deense familieleden.

Het paar wisselde de geloften uit in de Metropolitan Cathedral of the Annunciation, dezelfde kerk waar Theodora's ouders op 18 september 1964 trouwden.

De broers van de bruid, kroonprins Pavlos, 57, en prins Phillipos, 38, werden aangetrokken om op te treden als bruidsjonkers, evenals kroonprins Pavlos en kroonprinses Marie-Chantal's tweede zoon, prins Achilleas-Andreas. Ondertussen werden de dochter van Pavlos en Marie-Chantal, prinses Maria-Olympia, en de oudste dochter van prinses Alexia, Arrietta Morales de Grecia, gevraagd om bruidsmeisjes te zijn.

 

Opening Velsertunnel

De bouw van deze tunnel begon in april 1952. Op 28 september 1957 werd de tunnel in gebruik genomen door Koningin Juliana.

De Velsertunnel is een oeververbinding onder het Noordzeekanaal in de A22 (Velsen - Beverwijk). De tunnel is tegelijk gebouwd met de naastliggende Velserspoortunnel, maar is constructief gezien los van deze tunnel te beschouwen.

In de jaren dertig van de 20e eeuw werden er al plannen gemaakt voor een tunnel met twee rijstroken onder het Noordzeekanaal. Deze bestond uit één tunnelbuis, met de bouw van de tunnel werd in 1941 begonnen, door schaarste aan bouwmaterialen in de oorlog werd de bouw gestaakt in november 1942.

Na de Tweede Wereldoorlog kwam men al gauw tot het inzicht dat een tweestrookstunnel te weinig capaciteit zou hebben om het groeiende verkeersaanbod te kunnen verwerken. Er werden dan ook twee tunnels ontworpen: een tunnel met twee buizen met elk twee rijstroken voor het autoverkeer en een spoortunnel met één buis voor het treinverkeer. Beide tunnels zijn gelijktijdig en naast elkaar gebouwd. De tunnel heeft een hellingspercentage van 3,5%, net als de Maastunnel in Rotterdam en de Waaslandtunnel in Antwerpen.

 

Antoinette de Mérode

Antoinette de Merode (28 september 1828) was de prinses van Monaco door haar huwelijk met Karel III, prins van Monaco.

Ze werd geboren in Brussel als dochter van graaf Werner de Merode (1797-1840) en zijn echtgenote, gravin Victoire de Spangen d'Uyternesse (1797-1845). Ze was de zus van Louise de Mérode en tante van moederszijde van Maria Vittoria dal Pozzo, drie jaar lang koningin van Spanje.

Op haar achttiende verjaardag op 28 september 1846 trouwde ze in Brussel met Karel III, prins van Monaco. Het was een dubbelhuwelijk met haar oudere zus, Louise.

Op 13 november 1848 beviel ze in Parijs van Albert I, prins van Monaco. Het huwelijk werd beschreven als een gelukkig huwelijk en Karel noemde haar een engel.

Van 1856 tot haar dood in 1864 was ze de prinses-gemalin van Monaco. Tijdens de regering van haar echtgenoot werkte ze naar verluidt hard om haar man te onderhouden, die steeds blinder werd, en haar ouder wordende schoonmoeder, die haar zoon ook steunde als zijn politieke adviseur. In 1862 kreeg ze de diagnose kanker en werd ze door de artsen geadviseerd haar huis in Marchais in Frankrijk niet te verlaten.

Antoinette de Merode stierf op 10 februari 1864 in Parijs (35 jaar oud) en werd begraven in de kathedraal van Onze-Lieve-Vrouw Onbevlekt in Monaco.

 

Prins Johan Friso

Prins Friso van Oranje-Nassau (25 september 1968) was de tweede zoon van koningin Beatrix der Nederlanden en Claus von Amsberg, en de jongere broer van koning Willem-Alexander. Friso was lid van de Nederlandse koninklijke familie, maar vanwege zijn huwelijk zonder toestemming in 2004 verloor hij zijn lidmaatschap van het Nederlandse koningshuis en stond hij niet langer in de lijn van troonopvolging.

Op 7 juli 2002 meldde de RVD dat Mabel Wisse Smit "tot de nauwe vriendenkring van de prins" behoorde. Een jaar later, op 30 juni 2003, volgde de verloving.

Friso en Mabel trouwden op 24 april 2004 in Delft. Het huwelijksfeest werd sober gevierd in verband met het overlijden van Friso's grootmoeder, prinses Juliana, een maand eerder. In de Oude Kerk zegende dominee Carel ter Linden het huwelijk in. Getuigen van de bruidegom bij de kerkelijke inzegening waren zijn beide broers, zijn vrienden Lodewijk Beijst en Dante Weijerman en zijn nichtje Sophie von der Recke, een dochter van de jongste zuster van prins Claus.

Het echtpaar kreeg twee kinderen:

Emma Luana Ninette Sophie, gravin van Oranje-Nassau, jonkvrouw van Amsberg (26 maart 2005)

Joanna Zaria Nicoline Milou, gravin van Oranje-Nassau, jonkvrouw van Amsberg (18 juni 2006)

Op 17 februari 2012 werd prins Friso bedolven onder een lawine in Lech, Oostenrijk, terwijl hij off-piste aan het skiën was. Hij werd naar een ziekenhuis in Innsbruck gebracht, waar hij in kritieke maar stabiele toestand verkeerde. Volgens zijn arts, hoewel hij relatief kort vastzat en de verwachtingen aanvankelijk hoger waren geweest, lieten latere neurologische tests zien dat hij na vijftig minuten cardiopulmonale reanimatie in matige onderkoeling enorme hersenschade opliep door zuurstoftekort. Zijn aanvankelijke coma ging later over in een minimaal bewuste toestand, en het was onduidelijk of hij ooit weer volledig bij bewustzijn zou komen. Op 12 augustus 2013, anderhalf jaar na het ongeval, overleed Prins Friso aan complicaties.

 

Ontdekking van Neptunus

Neptunus werd ontdekt op 23 september1846, alhoewel geschiedkundigen sterke aanwijzingen gevonden hebben dat hij al enkele keren in 1612 door Galilei is waargenomen. Hij zou zelfs de beweging van de planeet tussen de sterren hebben opgemerkt.

De planeet Neptunus werd wiskundig voorspeld voordat hij direct werd waargenomen. Met een voorspelling van Urbain Le Verrier werden telescopische observaties gedaan die het bestaan ​​van een grote planeet bevestigden in de nacht van 23 op 24 september, de herfstequinox van 1846, bij het observatorium van Berlijn, door astronoom Johann Gottfried Galle (bijgestaan ​​door Heinrich Louis d'Arrest), werkend met Le Verriers berekeningen. Het was een sensationeel moment in de wetenschap van de 19e eeuw en een dramatische bevestiging van de zwaartekrachttheorie van Newton. In de toepasselijke woorden van François Arago had Le Verrier een planeet ontdekt "met de punt van zijn pen".

Achteraf bleek, nadat hij was ontdekt, dat hij al vele malen eerder was waargenomen maar niet herkend, en dat er anderen waren die berekeningen maakten over zijn locatie die niet tot zijn waarneming leidden. In 1846 had de planeet Uranus bijna een volledige baan voltooid sinds zijn ontdekking door William Herschel in 1781, en astronomen hadden een reeks onregelmatigheden in zijn pad ontdekt die niet volledig konden worden verklaard door Newtons wet van universele gravitatie. Deze onregelmatigheden konden echter worden opgelost als de zwaartekracht van een verder weg gelegen, onbekende planeet zijn pad rond de zon verstoorde.

In 1845 begonnen de astronomen Urbain Le Verrier in Parijs en John Couch Adams in Cambridge afzonderlijk van elkaar berekeningen uit te voeren om de aard en positie van zo'n planeet te bepalen. Le Verriers succes leidde ook tot een gespannen internationaal geschil over prioriteit, omdat kort na de ontdekking George Airy, destijds British Astronomer Royal, aankondigde dat Adams ook de ontdekking van de planeet had voorspeld. Niettemin kende de Royal Society Le Verrier in 1846 de Copley-medaille toe voor zijn prestatie, zonder Adams te noemen. De Royal Society kende Adams echter ook de Copley-medaille toe in 1848.

De ontdekking van Neptunus leidde slechts zeventien dagen later tot de ontdekking van zijn maan, Triton, door William Lassell.

 

Louise de Coligny

Louise de Coligny (23 september 1555) was een prinses-gemalin van Oranje en de vierde en laatste echtgenote van Willem de Zwijger. Ze was de dochter van Gaspard II de Coligny en Charlotte de Laval.

Toen ze zestien was, trouwde ze met de protestant Charles de Téligny (1571). Zowel hij als haar vader werden vermoord tijdens het bloedbad op Sint-Bartholomeusdag. Net als haar vermoorde vader was ze een Franse Hugenoot en na het bloedbad (augustus 1572 - Parijs) bracht ze tien jaar door in de Zwitserse Confederatie.

Louise trouwde op 24 april 1583 met Willem de Zwijger. In 1584 werd ze de moeder van Frederik Hendrik, Willems vierde wettige zoon en toekomstige prins van Oranje. Naar verluidt waarschuwde ze haar man voor Balthasar Gérard, omdat ze hem sinister vond. De katholieke Gérard vermoordde Willem in juli 1584 in Delft.

Nadat haar tweede man was vermoord, voedde ze hun zoon en Willems zes dochters op uit zijn derde huwelijk met Charlotte van Bourbon. Tijdens haar leven bleef ze een voorvechtster van het protestantisme en correspondeerde ze met veel belangrijke figuren uit die tijd, zoals Elizabeth I van Engeland, Hendrik IV van Frankrijk, Marie de' Medici en Philippe de Mornay, evenals met haar vele stiefkinderen. Ze bleef in de Nederlandse Republiek tot 1620, na de ontknoping van het politieke conflict tussen haar stiefzoon, stadhouder Maurits, prins van Oranje (de zoon van Willem de Zwijger bij zijn tweede vrouw Anna van Saksen), en de landsadvocaat van Holland, Johan van Oldenbarnevelt. Nadat Oldenbarnevelt in het proces van Oldenbarnevelt, Grotius en Hogerbeets ter dood was veroordeeld, probeerden zij en de Franse ambassadeur Benjamin Aubery du Maurier tevergeefs de doodstraf om te zetten.

 

Märtha Louise van Noorwegen

Prinses Märtha Louise van Noorwegen (22 september 1971) is een Noorse die zichzelf helderziende, zakenvrouw en lid van de uitgebreide Noorse koninklijke familie noemt, hoewel ze geen lid is van het koninklijk huis en geen publieke rol heeft. Ze is getrouwd met de Amerikaanse complottheoreticus Durek Verrett.

Ze is lid van het Huis van Glücksburg en werd in 1971 in Oslo geboren als dochter van de toenmalige prins Harald en de voormalige burger Sonja Haraldsen. Destijds had ze geen erfrecht op de Noorse troon. Dit veranderde in 1990, toen ze werd opgenomen in de lijn van opvolging van de Noorse troon, waar ze momenteel vierde is. Haar vader werd koning in 1991. Hoewel ze deel uitmaakt van de uitgebreide koninklijke familie, is ze geen lid van het koninklijk huis.

Op 24 mei 2002 trouwde prinses Märtha Louise met auteur Ari Behn (1972–2019) in Trondheim. Het echtpaar kreeg drie dochters: Maud Angelica, Leah Isadora en Emma Tallulah; die allemaal geen titel hebben. Het gezin woonde in Islington, Londen en Lommedalen, Bærum. Emma Tallulah Behn is een juniorlid van het nationale paardensportteam en won een bronzen medaille tijdens de Noorse nationale paardenspringkampioenschappen in 2021.

Het echtpaar scheidde in 2017. In 2016 had het koninklijk hof aangekondigd dat Märtha Louise en Behn gezamenlijk de voogdij over hun drie dochters zouden krijgen. Ari Behn pleegde zelfmoord op eerste kerstdag 2019.

In mei 2019 maakte ze bekend dat ze een relatie had met een Amerikaanse burger, een complottheoreticus en zelfbenoemde sjamaan genaamd Durek Verrett.  De prinses en de heer Durek Verrett maakten hun verloving bekend op 7 juni 2022 en het paar trouwde op 31 augustus 2024 in Geiranger. Het gezin woont in Lommedalen, in Bærum buiten Oslo.

 

Anne van Kleef

Anna van Kleef was koningin van Engeland van 6 januari tot 12 juli 1540 als vierde vrouw van Hendrik VIII. Er is weinig bekend over Anna vóór 1527, toen ze verloofd werd met Frans, hertog van Bar, zoon en erfgenaam van Antoine, hertog van Lotharingen, hoewel hun huwelijk niet doorging.

In maart 1539 begonnen de onderhandelingen voor Anna's huwelijk met Hendrik. Hendrik geloofde dat hij een politieke alliantie moest vormen met haar broer, Willem, een leider van de protestanten van West-Duitsland, om zijn positie te versterken tegen mogelijke aanvallen van het katholieke Frankrijk en het Heilige Roomse Rijk. Anna arriveerde in december 1539 in Engeland en trouwde een week later met Hendrik, maar het huwelijk werd na zes maanden niet geconsummeerd verklaard en Anna werd niet gekroond tot koningin-gemalin.

Na de nietigverklaring gaf Hendrik haar een genereuze regeling en Anna werd daarna bekend als de geliefde zuster van de koning. Ze bleef in Engeland en maakte de regeringen van Hendriks kinderen Edward VI en Maria I nog mee. Ook was ze aanwezig bij de kroning van Maria in 1553. Anna overleefde de rest van Hendriks vrouwen.

 

Huwelijk Kroonprins Alexander en kroonprinses Katherine

Het is precies 39 jaar geleden dat op 21 september 1985 TRH Kroonprins Alexander en Kroonprinses Katherine trouwden in de Servisch-Orthodoxe Kerk in Londen. De getuige op de bruiloft was HM Griekse Koning Constantijn en de getuige was de oom van de kroonprins, HRH Prins Tomislav.

 

Prinsjesdag

Op Prinsjesdag spreekt de Koning in de Verenigde Vergadering van de Staten-Generaal de Troonrede uit. Daarin geeft de regering aan wat de belangrijkste plannen zijn voor het komende jaar. Prinsjesdag vindt jaarlijks plaats op de derde dinsdag in september.

Prinsjesdag was oorspronkelijk de benaming van de verjaardag van Stadhouder Prins Willem V (1748-1806) op 8 maart. In die tijd, de Patriottische tijd, was Prinsjesdag een van de populairste volksfeesten in ons land. Later werd de naam Prinsjesdag gebruikt voor feestelijkheden rondom een lid van het Koninklijk Huis.

Vanaf de jaren 1930 werd het gebruikelijk de jaarlijkse openingsdag van de Staten-Generaal Prinsjesdag te noemen.  Tussen 1815 en 1904 werd de Troonrede in de vergaderzaal van de Tweede Kamer uitgesproken. Vanaf 1904 gebeurt dit in de Ridderzaal op het Binnenhof in Den Haag. Als gevolg van de maatregelen om verspreiding van het coronavirus tegen te gaan werd de Troonrede in 2020 en 2021 uitgesproken in de Grote Kerk in Den Haag. Sinds 2022 wordt vanwege de renovatie van het Binnenhof de Troonrede uitgesproken in de Koninklijke Schouwburg.

 

KroonPrinses Marie- Chantal van Griekenland

Marie-Chantal, kroonprinses van Griekenland, prinses van Denemarken (7 september 1968), is getrouwd met Pavlos, kroonprins van Griekenland, zoon van koning Constantijn II en koningin Anne-Marie van Griekenland. Marie-Chantals echtgenoot was de troonopvolger van de inmiddels verdwenen troon van Griekenland, aangezien de monarchie in 1973 werd afgeschaft.

In 1994 verloofde Marie-Chantal zich met Pavlos, kroonprins van Griekenland, zoon van de afgezette koning Constantijn II en koningin Anne Marie. Ze bekeerde zich van het rooms-katholicisme tot het Grieks-orthodoxe geloof en nam de Griekse naam María aan op 22 mei 1995 tijdens een privé-chrismation (bevestigings)ceremonie in St Paul's Chapel in New York. Haar verlovingsring was een cabochon-geslepen saffier en een hartvormige diamanten ring. De bruiloft werd gepland door Lady Elizabeth Anson en Robert Isabell. Marie-Chantal droeg een Valentino-jurk. De ceremonie werd gehouden op 1 juli 1995 in St Sophia's Cathedral in Londen. Onder de aanwezigen waren veel leden van Europese koninklijke families.

Het echtpaar heeft vijf kinderen:

Prinses Maria-Olympia (geboren op 25 juli 1996 in het Weill Cornell Medical Center in New York City),

Prins Constantine-Alexios (geboren op 29 oktober 1998 in het Weill Cornell Medical Center in New York City),

Prins Achileas-Andreas (geboren op 12 augustus 2000 in het Weill Cornell Medical Center in New York City),

Prins Odysseus-Kimon (geboren op 17 september 2004 in het Portland Hospital in Londen),

Prins Aristidis-Stavros (geboren op 29 juni 2008 in het Cedars-Sinai Medical Center in Los Angeles).

 

Ernst I, hertog van Saksen-Altenburg

Ernst I, hertog van Saksen-Altenburg (16 september 1826) was een hertog van Saksen-Altenburg. Hij was de eerste zoon van Georg, hertog van Saksen-Altenburg en Marie Luise van Mecklenburg-Schwerin. In 1853 volgde hij zijn vader op als hertog van Saksen-Altenburg. Hij was van een teruggetrokken aard en hij nam weinig actief deel aan het besturen van het land. Na een regering die vijfenvijftig jaar duurde, stierf hij zonder een levende directe mannelijke erfgenaam; om deze reden werd hij opgevolgd door zijn neef, Ernst.

Hij trouwde op 28 april 1853 in Dessau met Agnes van Anhalt-Dessau (1824–1897). Agnes was een zus van Friedrich I, hertog van Anhalt.

Ze kregen twee kinderen:

Marie (geb. Eisenberg, 2 augustus 1854 – ovl. Camenz, 8 oktober 1898), trouwde op 19 april 1873 met Albrecht van Pruisen.

Georg (geb. Altenburg, 1 februari 1856 – ovl. Altenburg, 29 februari 1856) stierf in zijn kindertijd.

 

Prins Daniel van Zweden

Prins Daniel, hertog van Västergötland (15 september 1973), is lid van de Zweedse koninklijke familie door huwelijk met Victoria, kroonprinses van Zweden, waardoor Daniel de waarschijnlijke volgende echtgenoot van Zweden is. Vóór zijn huwelijk met de troonopvolger van Zweden was hij personal trainer en sportschoolhouder en leidde hij een bedrijf genaamd Balance Training met drie sportscholen in het centrum van Stockholm.

Op 24 februari 2009 ontvingen Westling en kroonprinses Victoria de vereiste toestemming van koning Carl XVI Gustaf en de regering van Zweden voor het huwelijk. Dergelijke toestemming is vereist volgens de voorwaarden van de Zweedse Successiewet.

De bruiloft vond plaats in de kathedraal van Stockholm op 19 juni 2010, de 34e verjaardag van de bruiloft van haar ouders. Na de bruiloft verhuisden de hertog en hertogin van Västergötland naar het Hagapaleis.

Op 17 augustus 2011 maakte het Zweedse hof bekend dat prins Daniel en kroonprinses Victoria in maart 2012 hun eerste kind verwachtten. Op 23 februari 2012 beviel ze van een meisje, prinses Estelle, hertogin van Östergötland. Daniel nam zijn vaderschapsverlof op en wisselde van ouderrol met Victoria toen Estelle naar de kleuterschool ging. Hun tweede kind, prins Oscar, hertog van Skåne, werd geboren op 2 maart 2016.

Prins Daniel is beschermheer van de volgende organisaties: A Swedish Classic, The Healthy Generation Foundation, International Society of Nephrology, More Organ Donation.

 

Koningin Letizia van Spanje

Letizia Ortiz Rocasolano (geboren op 15 september 1972) is koningin van Spanje als echtgenote van koning Felipe VI.

Letizia werd geboren in Oviedo, Asturië. Ze werkte als journalist voor ABC en EFE voordat ze nieuwslezeres werd bij CNN+ en Televisión Española. In 1998 trouwde ze met Alonso Guerrero Pérez; ze scheidden het jaar daarop. In 2004 trouwde Letizia met Felipe, toen prins van Asturië, als zoon en troonopvolger van koning Juan Carlos I. Het stel heeft twee dochters, Leonor en Sofía. Als prinses van Asturië vertegenwoordigde Letizia haar schoonvader in Spanje en in het buitenland. Bij de troonsafstand van Juan Carlos in juni 2014 werd Felipe koning, waardoor Letizia koningin-gemalin werd.

Als echtgenote van de regerende monarch heeft Letizia geen eigen constitutionele functies en is het haar constitutioneel verboden om er een op zich te nemen, tenzij ze de rol van regent op zich neemt. De koningin voert publieke verplichtingen uit namens de Kroon, vaak met haar echtgenoot, maar ze is gefocust op het zijn van beschermvrouwe, voorzitter of lid van talloze liefdadigheidsinstellingen en organisaties, en ze is het zichtbare gezicht van de Spaanse internationale samenwerking, die ze vaak de wereld rondreist om deze te superviseren en te promoten.

 

Prins Harry

Prins Harry, hertog van Sussex (15 september 1984) is een lid van de Britse koninklijke familie. Als jongste zoon van koning Charles III en Diana, prinses van Wales, is hij vijfde in de lijn van troonopvolging van de Britse troon.

Harry volgde zijn opleiding aan de Wetherby School, Ludgrove School en Eton College en voltooide zijn legerofficiersopleiding aan de Royal Military Academy Sandhurst. Hij werd aangesteld als kornet bij de Blues and Royals en diende tijdelijk met zijn oudere broer, William. Harry werd twee keer apart ingezet voor actieve dienst in Afghanistan; de eerste keer was in 2007-2008 voor tien weken in de provincie Helmand. De tweede keer was voor twintig weken in 2012-2013 bij het Army Air Corps.

Geïnspireerd door de Warrior Games in de Verenigde Staten, lanceerde Harry in 2014 de Invictus Games als oprichter en beschermheer en is nu nog steeds betrokken in een niet-koninklijke hoedanigheid. Twee jaar later, samen met zijn broer William en schoonzus Catherine, startte Harry gezamenlijk de campagne voor geestelijke gezondheid "Heads Together".

In 2018 werd Harry benoemd tot hertog van Sussex, voorafgaand aan zijn huwelijk met de Amerikaanse actrice Meghan Markle. Ze hebben twee kinderen: Archie en Lilibet. Harry en Meghan traden in januari 2020 af als werkende royals, verhuisden naar Meghans geboorteplaats Zuid-Californië en lanceerden Archewell Inc., een mix van winstgevende en non-profit (charitatieve) bedrijfsorganisaties in Beverly Hills. In maart 2021 poseerde Harry voor Oprah with Meghan and Harry, een veelbesproken Amerikaans televisie-interview met zijn vrouw en Oprah Winfrey. Het stel filmde Harry & Meghan, een Netflix-docuserie, die in december 2022 werd uitgebracht.

 

Helikopter VS-300

De eerste 'praktische' helikopter ter wereld, ontworpen door Igor Sikorsky, steeg op 14 september 1939 op in Stratford, Connecticut.

De helikopter met de naam VS-300 werd gebouwd door de Vought-Sikorsky Aircraft Division van de United Aircraft Corporation. Het was de eerste helikopter met een enkelvoudig hoofdrotor- en staartrotorontwerp.

De helikopter maakte een 'tethered flight', wat betekent dat het vliegtuig via een gemeten kabel of een kabel met de grond was verbonden. Dit is eigenlijk een veiligheidsmaatregel om ervoor te zorgen dat de helikopter niet te hoog stijgt tijdens het testen en om te voorkomen dat de helikopter onbestuurbaar wordt.

Naarmate de piloot meer vertrouwd raakt met de helikopter, of de helikopter wordt getrimd en de bedieningselementen worden aangepast, wordt de kabel verlengd of helemaal verwijderd.

De eerste vlucht van de VS-300 duurde slechts een paar seconden. De VS-300 had een 28-foot diameter, driebladige, variabele pitch rotor, met een bladsnelheid van 250 tot 300 mph. Deze helikopter vormde de basis voor de eerste productiehelikopters en werd ook de standaard voor helikopterproductie over de hele wereld.

 

Overlijden Prinses Gracia van Monaco

Grace Kelly of beter gezegd Prinses Gracia overleed op 14 september 1982 op 52-jarige leeftijd bij een auto-ongeluk tijdens een rit van Roc Agel naar Monaco.

Op 13 september 1982 kreeg Grace een lichte hersenbloeding toen ze terugreed naar Monaco vanuit haar buitenhuis in Roc Agel. Hierdoor verloor ze de controle over haar Rover P6 3500 uit 1972 en reed ze van de steile, kronkelige weg af en de 37 meter hoge berghelling af. Haar dochter Stéphanie, die op de passagiersstoel zat, probeerde tevergeefs de controle over de auto terug te krijgen.

De prinses werd naar het ziekenhuis van Monaco gebracht (later het Princess Grace Hospital Centre genoemd) met verwondingen aan de hersenen en de borstkas en een gebroken dijbeen. Die middag werd ze officieel gediagnosticeerd met een hersenbloeding en zou ze volledig herstellen voordat er een tweede, ernstigere bloeding in het ziekenhuis plaatsvond. Zonder redelijke kans op herstel stierf ze de volgende nacht om 22:55 uur nadat Rainier besloot haar beademing uit te schakelen.

 

Huwelijk J.F Kennedy en Jackie Bouvier

Jacqueline Lee Bouvier en John F. Kennedy trouwden op de ochtend van 12 september 1953 in de St. Mary’s Roman Catholic Church in Newport, Rhode Island.

De bruid, ten huwelijk gegeven door haar stiefvader, Hugh D. Auchincloss, droeg een jurk van ivoorkleurige tissuezijde, met een portrethalslijn, een getailleerd lijfje en een bouffantrok versierd met banden van meer dan vijftig meter volants. Haar rozenpuntkanten sluier, als eerste gedragen door haar grootmoeder Lee, was gedrapeerd van een tiara van kant en oranjebloesem. Jacqueline droeg een choker van parels en een diamanten armband die een geschenk was van de bruidegom. Het bruidsboeket bestond uit roze en witte trosorchideeën en gardenia's.

De ceremonie werd uitgevoerd door aartsbisschop Cushing, een vriend van de familie Kennedy, en hij werd bijgestaan ​​door vier andere priesters, waaronder de voormalige president van Notre Dame en het hoofd van de Christopher Society. Voor de mis werd een speciale zegen van paus Pius XII uitgesproken.

 

Luna 2

Luna 2 was een Russische onbemande maanvlucht uit 1959. Met deze geslaagde vlucht scoorden de Russen een grote primeur: voor het eerst landde een door mensen vervaardigd voorwerp op de maan. Deze verkenner was bijna identiek aan Luna 1, maar iets zwaarder. Het toestel onderzocht de maanbodem niet, maar maakte slechts een harde landing. Desalniettemin gold de missie als eclatant succes: ze bewees dat de mensheid vanaf nu technisch in staat was om het maanoppervlak te bereiken.

De Luna 2 werd gelanceerd op 12 september 1959 met een SS-6 Sapwood-draagraket vanaf Tjoeratam op Bajkonoer. Het lanceervenster was tijdgebonden door de rotatie van de Aarde. Loena 2 steeg op vanaf de op dat moment van de maan afgekeerde zijde. De vlucht zou ± 36 uur in beslag nemen. Op dat moment stond de maan in de Sovjet-Unie boven de horizon (een vlucht van 12 uur of 60 uur was theoretisch dus ook mogelijk). Op een hoogte van 113.000 km ontbrandde het natriumgas, zette uit met een snelheid van bijna 1 km/sec en veroorzaakte een oranje gloed door inwerking van zonnestralen. De maximale lichtsterkte was gelijkwaardig aan een ster van de vierde of vijfde magnitude. De maximale diameter van de gaswolk bedroeg 650 km, doch bij 400 km werd het lichtschijnsel te zwak om goed te kunnen observeren. Deze kunstmatige komeet vloog voor een waarnemer op de grond door het sterrenbeeld Waterman.

Op 13 september om 21:02 uur UTC, zo'n 33½ uur na lancering, viel alle radiocontact met Luna 2 weg: het eerste door de mensheid gebouwde ruimtevaartuig dat de maan bereikte maakte een harde landing en sloeg tegen de maan te pletter. De Russische verkenner kwam met een snelheid van 3 km/sec neer op 29,1° N en 0° W, 800 km ten noorden van de maan-evenaar in Palus Putredinis in de buurt van Mare Imbrium, tussen de kraters Autolycus en Archimedes. Door de harde landing kon het toestel geen onderzoek van de maanbodem verrichten. Diens missiedoel was echter bereikt: Luna 2 effende het pad voor alle maanvluchten die in de jaren erna zouden volgen.

Verder verrichtte Luna 2 tijdens zijn vlucht diverse metingen en bevestigde onder andere dat de maan geen stralingsgordel of magnetisch veld heeft.

De laatste trap van de draagraket stortte om 21:32 uur UTC, een halfuur na Loena 2, eveneens op de maan neer.

 

Kroonprinses Kiko van Japan

Kiko, Kroonprinses Akishino (11 september 1966), is de vrouw van Fumihito, Kroonprins van Japan. Haar echtgenoot is de jongere broer en vermoedelijke troonopvolger van Keizer Naruhito en de tweede zoon van Keizer Emeritus Akihito en Keizerin Emerita Michiko.

Kiko behaalde een doctoraat in de geesteswetenschappen aan de Ochanomizu-universiteit. Haar huwelijk met Fumihito in 1990 zette de trend voort dat Japanse keizerlijke mannen trouwen met gewone burgers uit de middenklasse met academische bekendheid in eerdere en huidige generaties. Het stel heeft drie kinderen: Mako, Kako en Hisahito. Voorafgaand aan de investituur van Fumihito en Kiko als kroonprins en prinses, had het voortdurende Japanse keizerlijke opvolgingsdebat ertoe geleid dat sommige politici een positief standpunt innamen over het intrekken van het agnatische eerstgeboorterecht dat door bondgenoten uit de Tweede Wereldoorlog was opgelegd aan de grondwet van Japan. Toen Kiko en Fumihito echter in september 2006 hun zoon Hisahito kregen, werd hij de volgende in de lijn van troonopvolging na zijn vader. De neef van Hisahito en het enige kind van keizer Naruhito, prinses Aiko, komt op dit moment nog steeds niet in aanmerking om de troon te erven, terwijl het debat over de mogelijkheid om toekomstige keizerinnen te laten regeren, voortduurt.

Als actieve werkende leden van de keizerlijke familie omvat het programma van Kiko en Fumihito het bijwonen van summits en organisatorische en wereldwijde evenementenvergaderingen. Het echtpaar heeft met name het Japanse keizerlijke huis vertegenwoordigd in ceremonies met staatshoofden en VIP's in het buitenland. Kiko's keizerlijke patronages concentreren zich rond medische, wetenschappelijke en kinderzaken.

 

Aanslag 11 September 2001

Op dinsdag 11 september 2001 namen zelfmoordterroristen Amerikaanse passagiersvliegtuigen in beslag en lieten deze op twee wolkenkrabbers in New York crashen, waarbij duizenden mensen omkwamen.

Vier vliegtuigen die over het oosten van de VS vlogen, werden tegelijkertijd door kleine teams kapers gekaapt. Ze werden vervolgens gebruikt als gigantische, geleide raketten om op monumentale gebouwen in New York en Washington te crashen.

Twee vliegtuigen raakten de Twin Towers van het World Trade Center in New York. De eerste raakte de North Tower om 08:46 Eastern Time (12:46 GMT). De tweede crashte om 09:03 in de South Tower.

De gebouwen vlogen in brand, waardoor mensen op de bovenste verdiepingen vast kwamen te zitten en de stad in rook werd gehuld. In minder dan twee uur stortten beide torens van 110 verdiepingen in,  enorme stofwolken achterlatend. 

Om 09:37 vernietigde het derde vliegtuig de westelijke zijde van het Pentagon - het gigantische hoofdkwartier van het Amerikaanse leger net buiten de hoofdstad van het land, Washington DC.

Het vierde vliegtuig stortte om 10:03 neer in een veld in Pennsylvania nadat passagiers zich hadden verzet. Men denkt dat de kapers van plan waren het Capitool in Washington DC aan te vallen.

In totaal kwamen 2.977 mensen (exclusief de 19 kapers) om het leven, de meesten van hen in New York.

 

Konigin Paola

Paola Ruffo di Calabria (geboren op 11 september 1937) is een lid van de Belgische koninklijke familie. Zij was koningin der Belgen tijdens het bewind van haar echtgenoot, koning Albert II, van 9 augustus 1993 tot 21 juli 2013.

Koningin Paola spreekt vloeiend Italiaans, Frans, Duits en Engels. Minder vloeiend, en de oorzaak van af en toe kritiek, is haar Nederlands, de moedertaal van bijna 60 procent van de Belgen.

In 1958 ging de Prins van Luik (Albert) naar het Vaticaan om getuige te zijn van de kroning van Paus Johannes XXIII. Tijdens een receptie op de Belgische ambassade ontmoette de Prins de Italiaanse Donna Paola Ruffo di Calabria.

De verloving van Albert en Paola werd aangekondigd in het Paleis van Laken in 1959. Het paar trouwde op 2 juli 1959 in de kathedraal van Sint-Michiel en Sint-Goedele in Brussel. Ze hebben samen drie kinderen: Koning Filip (geboren op 15 april 1960), Prinses Astrid (geboren op 5 juni 1962) en Prins Laurent (geboren op 19 oktober 1963).

Naast haar activiteiten in het gezelschap van Koning Albert II, besteedt Koningin Paola haar tijd aan maatschappelijke kwesties, voornamelijk op sociaal en cultureel vlak.

 

Moord Anna Lindh ( Sweden)

Op de middag van 10 september 2003 werd de Zweedse minister van Buitenlandse Zaken Anna Lindh vermoord. Ze werd aangevallen met een mes, door een man genaamd Mijailo Mijailović. Zij overleed de dag daarna in het ziekenhuis aan verwondingen in borst, buik en arm, die haar toegebracht waren met een mes. Op het moment van de aanval was zij met een vriendin aan het winkelen in het warenhuis NK in Stockholm. Zij werd ten tijde van de aanval niet bewaakt.

Het 46-jarige lid van de regerende sociaaldemocratische partij werd getipt als opvolger van de Zweedse premier Göran Person, en een belangrijke internationale carrière lag waarschijnlijk in het verschiet. Haar moord veroorzaakte een nationaal trauma in Zweden.

 

Maria Theresia van Spanje

Maria Theresia van Spanje (10 september 1638) was koningin van Frankrijk van 1660 tot 1683 als echtgenote van koning Lodewijk XIV. Ze werd geboren als infante van Spanje en Portugal als dochter van koning Filips IV en Elisabeth van Frankrijk, en was ook aartshertogin van Oostenrijk als lid van de Spaanse tak van het Huis Habsburg.

Haar huwelijk in 1660 met koning Lodewijk XIV, haar dubbele neef, werd geregeld met als doel een einde te maken aan de langdurige oorlog tussen Frankrijk en Spanje. Beroemd om haar deugd en vroomheid, zag ze vijf van haar zes kinderen sterven in haar vroege jeugd, en wordt ze vaak gezien als een object van medelijden in historische verslagen van de regering van haar man, omdat ze vaak werd verwaarloosd door het hof en overschaduwd door de vele maîtresses van de koning.

Zonder enige politieke invloed in het Franse hof of de regering (behalve kortstondig in 1672, toen ze werd benoemd tot regentes tijdens de afwezigheid van haar man tijdens de Frans-Nederlandse Oorlog), stierf ze op 44-jarige leeftijd aan complicaties van een abces op haar arm. Haar kleinzoon Filips V erfde de Spaanse troon in 1700 na de dood van haar jongere halfbroer, Karel II. De resulterende Spaanse Successieoorlog vestigde het Huis van Bourbon als de nieuwe heersende dynastie van Spanje, waar het met enige onderbreking tot op heden heeft geregeerd.

 

Richard I van Engeland

Richard I (8 september 1157), bekend als Richard Leeuwenhart vanwege zijn reputatie als groot militair leider en krijger, was koning van Engeland van 1189 tot aan zijn dood in 1199. Hij regeerde ook als hertog van Normandië, Aquitanië en Gascogne; heer van Cyprus; graaf van Poitiers, Anjou, Maine en Nantes; en was op verschillende momenten in dezelfde periode opperheer van Bretagne. Hij was de derde van vijf zonen van Hendrik II van Engeland en Eleonora van Aquitanië en werd daarom niet verwacht dat hij koning zou worden, maar zijn twee oudere broers stierven vóór hun vader.

Op 16-jarige leeftijd had Richard het bevel over zijn eigen leger op zich genomen en de opstanden in Poitou tegen zijn vader neergeslagen. Richard was een belangrijke christelijke bevelhebber tijdens de Derde Kruistocht, leidde de campagne na het vertrek van Filips II van Frankrijk en behaalde verschillende overwinningen op zijn islamitische tegenhanger, Saladin, hoewel hij een vredesverdrag sloot en de campagne beëindigde zonder Jeruzalem te heroveren.

Richard sprak waarschijnlijk zowel Frans als Occitaans. Hij werd geboren in Engeland, waar hij zijn jeugd doorbracht; voordat hij koning werd, woonde hij echter het grootste deel van zijn volwassen leven in het hertogdom Aquitanië, in het zuidwesten van Frankrijk. Na zijn troonsbestijging bracht hij heel weinig tijd door, misschien wel zes maanden, in Engeland. Het grootste deel van zijn regering bracht hij door op kruistochten, in gevangenschap of actief in de verdediging van de Franse delen van het Angevijnse rijk. Hoewel hij in de vier eeuwen na zijn dood werd beschouwd als een modelkoning en door zijn onderdanen werd gezien als een vrome held, werd hij vanaf de 17e eeuw geleidelijk door historici gezien als een heerser die er de voorkeur aan gaf zijn koninkrijk alleen te gebruiken als een bron van inkomsten om zijn legers te ondersteunen, in plaats van Engeland te beschouwen als een verantwoordelijkheid die zijn aanwezigheid als heerser vereiste. Deze "Little England"-visie op Richard is steeds meer onder de loep genomen door moderne historici, die het als anachronistisch beschouwen. Richard I is een van de weinige Engelse koningen die vaker wordt herinnerd onder zijn bijnaam dan onder zijn regeringsnummer. Hij is een blijvend iconisch figuur, zowel in Engeland als in Frankrijk.

 

Overlijden Koningin Elizabeth II

Elizabeth II, koningin van het Verenigd Koninkrijk en de andere Commonwealth-landen, stierf op 8 september 2022 in Balmoral Castle in Schotland, op 96-jarige leeftijd. Elizabeths regering van 70 jaar en 214 dagen was de langste van alle Britse monarchen. Ze werd opgevolgd door haar oudste zoon, Charles III.

De dood van Elizabeth was het startsein voor de meest recente versie van Operatie London Bridge, een begrafenisplan dat voor het eerst in de jaren zestig werd bedacht, en Operatie Unicorn, het plan voor de dood van de koningin in Schotland.

Op 8 september 2022 verklaarde Buckingham Palace: "Na verdere evaluatie vanmorgen maken de artsen van de koningin zich zorgen over de gezondheid van Hare Majesteit en hebben ze aanbevolen dat ze onder medisch toezicht blijft. De koningin voelt zich nog steeds comfortabel en is in Balmoral."  

Ze overleed vredig om 15:10 uur op 96-jarige leeftijd. Haar dood werd om 18:30 uur bekendgemaakt. Elizabeth was de eerste monarch die in Schotland stierf sinds James V in 1542. Haar overlijdensakte vermeldde haar doodsoorzaak als "ouderdom". Biograaf Gyles Brandreth meldde dat Elizabeth leed aan multipel myeloom, een vorm van beenmergkanker, toen ze stierf.

 

Blitz

De Blitz was een aanhoudende reeks bombardementen door de Duitse luchtmacht op Britse steden tijdens de Tweede Wereldoorlog. Vanaf 7 september 1940 tot 11 mei 1941 vielen er meer dan 40.000 Britse burgerdoden en 46.000 gewonden. Meer dan een miljoen huizen werden beschadigd. Uiteindelijk slaagde de Duitse bommencampagne er niet in de Britse oorlogsproductie te ontwrichten of het moreel van de Britse bevolking te breken.

Op 7 september 1940 begon Duitsland een aanhoudende serie bombardementen op Londen. In het eerste bombardement werden 250 bommenwerpers, begeleid door 600 jagers, ingezet. Primair doelwit was het Londense havengebied, maar omdat de bommenwerpers op grote hoogte opereerden vanwege het luchtafweergeschut, waren de bombardementen erg onnauwkeurig. Er werd gebruik gemaakt van een combinatie van brand- en brisantbommen. Soms werden eerst brandbommen afgeworpen en in een tweede golf brisantbommen om de bluswerkzaamheden te verstoren. Londen werd gedurende 57 dagen bijna dagelijks gebombardeerd. Elke nacht waren gemiddeld 163 Duitse toestellen actief boven de Britse hoofdstad. Het grootste deel van de bevolking weigerde te vluchten en gedurende vele weken verscholen 177.000 mensen zich in de ondergrondse stations van de underground. 30.000 mensen werden gedood en 100.000 huizen en een derde deel van Londen werden vernield, vooral in de wijk East End. Buckingham Palace, het Palace of Westminster en St Paul's Cathedral zijn alle in de Blitz zwaar beschadigd geraakt.

De Duitse campagne kreeg haar naam van de Britse pers, die haar inspiratie haalde bij het woord Blitzkrieg. Het idee om de vijand door langdurige bombardementen van burgerdoelen tot overgave te dwingen, is het echter omgekeerde van een "bliksemoorlog"; alles wat in 1940 van Duitse zijde aangericht werd, zag men nu echter in het kader van de Blitzkrieg.

In het Verenigd Koninkrijk werd de Blitz een uitdrukking voor het lijden en de heldhaftigheid van de burgerbevolking.

 

Koning Boudewijn

Boudewijn was Koning der Belgen van 17 juli 1951 tot aan zijn dood in 1993. Hij was de laatste Belgische koning die soeverein was van Congo, voordat het in 1960 onafhankelijk werd en de Democratische Republiek Congo werd (van 1971 tot 1997 bekend als Zaïre). Boudewijn hielp het vertrouwen in de monarchie te herstellen na de stormachtige regering van koning Leopold III.

Boudewijn was de oudste zoon van Koning Leopold III (1901–1983) en zijn eerste vrouw, Prinses Astrid van Zweden (1905–1935). Omdat hij en zijn vrouw, Koningin Fabiola, geen kinderen hadden, ging de kroon bij Boudewijns dood over op zijn jongere broer, Koning Albert II.

Tijdens zijn lange regeerperiode fungeerde Boudewijn effectief als een verenigende kracht in België, een land dat diep verdeeld was in Vlaams- en Franstalige facties, en hij werd gerespecteerd om de onpartijdigheid waarmee hij de twee groepen behandelde. Hij herkende al vroeg de dreiging van de Congolese onafhankelijkheid en maakte in december 1959 een fact-finding tour door Belgisch Congo; hij riep de onafhankelijkheid uit in Leopoldstad (nu Kinshasa, Congo) op 30 juni 1960. Boudewijn werd echter bekritiseerd voor zijn besluit uit 1990 om één dag af te treden in plaats van in te stemmen met een wetsvoorstel van de regering om abortus te legaliseren; hij werd na de goedkeuring ervan door het parlement hersteld.

Koning Boudewijn stierf op de avond van 31 juli 1993 in zijn buitenverblijf villa Astrida in Motril in het zuiden van Spanje, ten gevolge van een hartstilstand op 62-jarige leeftijd. 

 

Koningin Elizabeth I

Elizabeth I (7 september 1533) was koningin van Engeland en Ierland van 17 november 1558 tot haar dood in 1603. Ze was de laatste monarch van het Huis Tudor. Zij was de dochter van Hendrik VIII en zijn tweede vrouw, Anna Boleyn.

Elizabeth werd koningin op 25-jarige leeftijd, in een tijd van politieke crisis. De 'Maagdelijke Koningin' trouwde nooit, maar beloofde haar lichaam aan Engeland zelf. Elizabeth had echter veel favorieten en goede vrienden die mannen waren, waaronder Robert Dudley, Walter Raleigh, Francis Drake en Robert Devereux, evenals veel vooraanstaande aanbidders, waaronder veel van de Europese kroonprinsen en hun erfgenamen.

Elizabeth I was uitzonderlijk slim en gewiekst. Ze wist haar vele binnen- en buitenlandse tegenstanders én haar talrijke aanbidders op onnavolgbare wijze tegen elkaar uit te spelen en haar land voor een bloedige oorlog te behoeden.

Elizabeth sprak op elfjarige leeftijd vijf talen vloeiend en bleef stukjes van andere talen leren, waaronder Duits, naarmate ze ouder werd. Al snel kon ze Engels, Welsh, Grieks, Latijn, Spaans, Frans en Italiaans spreken of lezen.

Tijdens Elizabeths bewind kende het culturele leven in Engeland een bloeiperiode. De componist en luitist John Dowland maakte zowel in eigen land als op het continent furore. De literatuur, en in het bijzonder de poëzie, kwamen tot grote ontwikkeling. Toneelauteurs als William Shakespeare en Christopher Marlowe creëerden hun belangrijkste werk in deze periode, toen de Engelse taal elders in Europa nog vrijwel onbekend was. Engelsen moesten zich in die tijd op het Europese continent maar in het Frans of het Italiaans verstaanbaar zien te maken. Met de ontdekkingsreizen en de nog moeizame kolonisatie werd niet alleen de basis gelegd voor het Britse Rijk, dat in de 19e eeuw zijn hoogtepunt zou bereiken, maar ook voor het Engels als wereldtaal en voor de Engelse literatuur als wereldliteratuur.

Elizabeth overleed op 69-jarige leeftijd op 24 maart 1603 om 2 uur 's nachts. Ze werd begraven in Westminster Abbey. Haar dood betekende het einde van het Huis Tudor.