Princess Elisabeth, Duchess of Brabant

Elisabeth, Princess of Belgium, Duchess of Brabant, was born in Anderlecht on 25 October 2001 and is the first child of King Philippe and Queen Mathilde.

As the eldest, Princess Elisabeth is the first in the order of succession to the throne. Since 21 July 2013, Elisabeth has borne the title of Duchess of Brabant, a title reserved for the heir presumptive.

Princess Elisabeth is currently studying for a Masters in Public Policy at Harvard University (Harvard Kennedy School) in Cambridge, United States. She completed her Bachelor's degree in History & Politics at Lincoln College, a college that is part of Oxford University in the United Kingdom, in July 2024. In 2020, she obtained her International Baccalaureate at UWC Atlantic College in Wales. In July 2021, she completed her studies in ‘Military and Social Sciences’ at the Royal Military Academy (KMS). Just before her two-year training in Wales, the Princess attended the Dutch-speaking Sint-Jan Berchmanscollege in Brussels. The Princess also attended the Yale Young Global Scholars Program at Yale University. Princess Elisabeth regularly returns to Belgium and remains involved in Belgian public life during activities alone, with His Majesty the King or her family.

Princess Elisabeth is multilingual and speaks fluent Dutch, French, German and English.

During her free weekends, the Princess likes to spend time with her brothers Gabriel and Emmanuel and her sister Eléonore.

She is sporty and enjoys skiing, rowing and sailing, among other things. She really enjoys walking and being in touch with nature.

She has taken piano lessons for several years. Her taste in music is varied, as with all young people her age.

Elisabeth attaches great importance to her friends with whom she likes to meet and travel. Reading remains a pleasure for her and an important source of discovery and inspiration.

She has volunteered with organizations that support school leavers, the elderly, people with disabilities and the homeless.

 

Engagement Princess Marie Caroline of Liechtenstein and Mr Leopoldo Maduro Vollmer

H.S.H. the Hereditary Prince and H.R.H. the Hereditary Princess of Liechtenstein are delighted to announce the engagement of their daughter Princess Marie Caroline to Mr Leopoldo Maduro Vollmer.

Leopoldo is the eldest son of Francisco and Sofia Maduro Vollmer, born Vollmer de Marcellus, and he was born in Caracas on 28 October 1990. He studied first at the Colegio San Ignacio de Loyola in

Caracas, and then in England, at Harrow School. Leopoldo obtained his undergraduate degree from the University of St Andrews and his postgraduate degree from Queens College, University of Cambridge.

He began his career in 2013, working in Investment Banking in Paris and New York, before returning to London in 2016, where he now works in Investment Management.

H.S.H. Princess Marie Caroline was born in Grabs Hospital in Switzerland on 17 October 1996, and is the second child of the Hereditary Prince and Princess. After attending the Ebenholz Primary School in Vaduz and the Swiss International School Rheintal, she completed her schooling in England, at Malvern

College. Princess Marie Caroline then studied at Parsons School of Design in Paris and New York, graduating in 2020 with a Bachelor of Arts in Fashion Design. She currently lives in London and works

in the fashion industry.

The wedding is planned for late summer next year.

 

Prins Christian van Denemarken

De kroonprins werd op 15 oktober 2005 geboren in het Rigshospitalet in Kopenhagen. De kroonprins werd op 21 januari 2006 gedoopt in de kapel van Paleis Christiansborg en op 15 mei 2021 bevestigd in de kapel van Paleis Fredensborg.

De kroonprins begon op 12 augustus 2011 in klas 0 op Tranegårdskolen.

Samen met zijn broers en zussen begon de kroonprins op 6 januari 2020 aan een gepland verblijf van 12 weken op de internationale school Lemania-Verbier in Zwitserland. Vanwege de situatie met Covid-19 werd het verblijf voortijdig beëindigd.

De kroonprins begon op 11 augustus 2021 in het gymnasium in Herlufsholm in Næstved, waar Zijne Koninklijke Hoogheid 1.g afrondde. Op 8 augustus 2022 begon de kroonprins in 2.g op het Ordrup Gymnasium in Charlottenlund.

De kroonprins studeerde op 24 juni 2024 af aan het Ordrup Gymnasium in Charlottenlund.

 

Margaret Thatcher

Margaret Thatcher, Baroness Thatcher (13 oktober 1925) was een Britse staatsvrouw en Conservatieve politicus die van 1979 tot 1990 premier van het Verenigd Koninkrijk was en van 1975 tot 1990 leider van de Conservatieve Partij. Ze was de langstzittende Britse premier van de 20e eeuw en de eerste vrouw die deze functie bekleedde. Als premier voerde ze economisch beleid uit dat bekendstaat als Thatcherisme. Een Sovjetjournalist noemde haar de "Iron Lady", een bijnaam die werd geassocieerd met haar compromisloze politiek en leiderschapsstijl.

Thatcher studeerde scheikunde aan Somerville College, Oxford, en werkte kort als onderzoekschemicus voordat ze advocaat werd. Ze werd in 1959 verkozen tot parlementslid voor Finchley. Edward Heath benoemde haar tot staatssecretaris voor onderwijs en wetenschap in zijn regering van 1970-1974. In 1975 versloeg ze Heath in de Conservative Party-leiderschapsverkiezingen en werd ze leider van de oppositie. Ze was de eerste vrouw die een grote politieke partij in het Verenigd Koninkrijk leidde.

Toen ze premier werd na het winnen van de algemene verkiezingen van 1979, introduceerde Thatcher een reeks economische beleidsmaatregelen die bedoeld waren om de hoge inflatie en de problemen van Groot-Brittannië in de nasleep van de Winter of Discontent en een naderende recessie terug te draaien. Haar politieke filosofie en economische beleid benadrukten een grotere individuele vrijheid, de privatisering van staatsbedrijven en het verminderen van de macht en invloed van vakbonden. Haar populariteit in haar eerste jaren in functie nam af te midden van recessie en stijgende werkloosheid. De overwinning in de Falklandoorlog van 1982 en de herstellende economie zorgden voor een opleving van de steun, wat resulteerde in haar overweldigende herverkiezing in 1983. Ze overleefde een moordpoging door de Provisional IRA tijdens de bomaanslag op het hotel in Brighton in 1984 en behaalde een politieke overwinning tegen de National Union of Mineworkers tijdens de mijnwerkersstaking van 1984-85. In 1986 hield Thatcher toezicht op de deregulering van de Britse financiële markten, wat leidde tot een economische bloei, die bekend zou worden als de Big Bang.

Thatcher werd in 1987 met een nieuwe overweldigende meerderheid herkozen voor een derde termijn, maar haar daaropvolgende steun voor de Community Charge (ook bekend als de "poll tax") was zeer impopulair en haar steeds eurosceptischer wordende opvattingen over de Europese Gemeenschap werden niet gedeeld door anderen in haar kabinet. Ze trad in 1990 af als premier en partijleider, nadat haar leiderschap werd uitgedaagd, en werd opgevolgd door John Major, haar minister van Financiën. Na haar aftreden als Lagerhuis in 1992 werd haar een levenslange adellijke titel toegekend als Baroness Thatcher (van Kesteven in het graafschap Lincolnshire), wat haar het recht gaf om zitting te nemen in het Hogerhuis. In 2013 overleed ze aan een beroerte in het Ritz Hotel in Londen, op 87-jarige leeftijd.

 

Prins Constantijn

Prins Constantijn der Nederlanden (geboren 11 oktober 1969) is de derde en jongste zoon van de voormalige Nederlandse koningin, Beatrix, en haar echtgenoot, Claus von Amsberg, en is de jongere broer van de regerende Nederlandse koning, Willem-Alexander. Hij is lid van het Nederlandse Koninklijk Huis en momenteel vierde in de lijn van troonopvolging achter zijn nichten.

Prins Constantijn studeerde rechten aan de Universiteit Leiden, werd advocaat en werkte vervolgens op de Brusselse afdeling van de (Nederlandse) EU-commissaris voor buitenlandse betrekkingen, Hans van den Broek. Later werd hij aangenomen door de EU en bleef daar in verschillende functies werken tot eind 1999. In december 2000 behaalde hij een Master of Business Administration aan INSEAD in Fontainebleau, Frankrijk. Hij bracht een zomer door bij de International Finance Corporation van de Wereldbankgroep in Washington, DC. Hij werkte tot eind 2002 voor strategisch adviseurs Booz Allen Hamilton in Londen. Sinds 2003 werkt hij voor RAND Corporation Europe in Brussel. Daarnaast heeft hij een parttimefunctie bij het Nederlandse Ministerie van Buitenlandse Zaken in Den Haag.

Constantijn is een fervent sporter en houdt van voetbal, tennis, golf en skiën. Zijn andere hobby's zijn tekenen, koken en lezen.

De verloving van Prins Constantijn en Petra Laurentien Brinkhorst werd bekendgemaakt op 16 december 2000. Het burgerlijk huwelijk werd voltrokken door de burgemeester van Den Haag, Wim Deetman, in de Oude Raadzaal, Javastraat, Den Haag, op 17 mei 2001. Het kerkelijk huwelijk vond twee dagen later plaats, op 19 mei, in de Grote of St. Jacobskerk, onder leiding van dominee Carel ter Linden.

Prins Constantijn en prinses Laurentien hebben drie kinderen: Eloise (geb. 2002), Claus-Casimir (geb. 2004) en Leonore (geb. 2006). Het gezin verhuisde vervolgens van Brussel naar Den Haag.

 

Prince Edward, Duke of Kent

Prins Edward, hertog van Kent (9 oktober 1935) is een lid van de Britse koninklijke familie. Hij is de oudste zoon van prins George, hertog van Kent, en prinses Marina van Griekenland en Denemarken, hij is een kleinzoon van George V, neef van Edward VIII en George VI, en volle neef van Elizabeth II. Edwards moeder was ook een volle neef van prins Philip, hertog van Edinburgh, gemalin van Elizabeth II, waardoor hij zowel een achterneef als een volle neef is van Charles III. Hij staat op de 41e plaats in de lijn van troonopvolging van de Britse troon.

Prins Edward heeft de titel van hertog van Kent al meer dan 82 jaar, wat hem de langstzittende hertog in de Britse geschiedenis maakt. Hij erfde de titel op zesjarige leeftijd in 1942, na de dood van zijn vader bij een vliegtuigongeluk. Edward voerde opdrachten uit namens Elizabeth II en is betrokken bij meer dan 140 liefdadigheidsorganisaties. Hij was voorzitter van de All England Lawn Tennis and Croquet Club, waar hij de trofeeën uitreikte aan de Wimbledon-kampioen en runner-up, en diende als de speciale vertegenwoordiger van het Verenigd Koninkrijk voor internationale handel en investeringen, waarna hij in 2001 met pensioen ging. Hij is medevoorzitter van The Scout Association, en voorzitter van het Royal United Services Institute en de Royal Institution of Great Britain, en sinds 1967 Grootmeester van de United Grand Lodge of England. De hertog van Kent is sinds juni 1976 kanselier van de University of Surrey. Een groot deel van zijn liefdadigheidswerk draait om oorlogsherdenking, technologie en de groei van de Britse industrie.

 

KLM

KLM (Koninklijke Luchtvaart Maatschappij),  werd opgericht op 7 oktober in 1919, in Amsterdam, een van 's werelds oudste luchtvaartmaatschappijen.

KLM (een afkorting van hun officiële naam Koninklijke Luchtvaart Maatschappij N.V. [is de nationale luchtvaartmaatschappij van Nederland. KLM heeft haar hoofdkantoor in Amstelveen, met haar hub op de nabijgelegen luchthaven Schiphol. Het is een dochteronderneming van de Air France–KLM-groep en lid van de SkyTeam-luchtvaartalliantie. KLM, opgericht in 1919, is de oudste luchtvaartmaatschappij ter wereld en heeft 35.488 werknemers met een vloot van 110 vliegtuigen (exclusief dochterondernemingen) in 2021. KLM verzorgt lijndiensten voor passagiers en vracht naar 145 bestemmingen.

 

Overlijden Prins Claus

Claus Jonkheer von Amsberg, Prince Claus , was de prins-gemaal van koningin Beatrix der Nederlanden. Geboren op September 6 1926; overleden op 6 2002.

De laatste jaren van zijn leven beleefde prins Claus periodes van ziekte, afgewisseld met oplevingen en actieve periodes. In 1998 onderging hij een geslaagde operatie wegens prostaatkanker, maar de bestralingen zorgden in 2000 voor urinewegproblemen. In 2001 werd een nier verwijderd en kreeg hij problemen met de andere nier. Op 2 februari 2002 woonde hij het huwelijk bij van zijn zoon kroonprins Willem-Alexander met Máxima Zorreguieta. Luchtweginfecties hielden hem dat voorjaar wekenlang in het ziekenhuis. Op 9 augustus werd een kransslagader gedotterd. Op 6 oktober 2002 werden de gevolgen van de ziekte van Parkinson en een longontsteking hem fataal. Prins Claus werd 76 jaar oud.

 

De Joodse Kwestie

Op 4 en 6 oktober 1943 hield SS-hoofdman Heinrich Himmler twee besloten redevoeringen in het Poolse Poznan. Voor een select gezelschap van SS'ers en Nazikoptukken ontvouwde hij het meest extreme aspect van de nazi-ideologie, de uitroeiing van de Joden. Er bestaan opnames van deze uit eenzetting van deze plannen. 

Deze toespraken zijn later dan ook gebruikt als bewijs tijdens de naziprocessen, die in 1945 en 1946 in Neurenberg plaatsvonden.

In deze speeches zei Himmler ondermeer het volgende : 

" Ik verwijs nu naar de evacuatie van de Joden, de uitroeiing van het Joodse Volk. Het is een van die dingen waar gemakkelijker over wordt gesproken dan gedaan wordt. Het Joodse volk wordt uitgeroeid, zeggen de partijbonzen, natuurlijk het staat in ons programma, de eleminatie van de Joden, uitroeiing, ha, een koud kunstje. Maar de meesten van jullie weten wat het is wanneer 100 lichamen naast elkaar liggen, wanneer 500 zijn, 1000. Dit te hebben doorstaan en eerzaam persoon te blijven -met uitzonderingen te wijten aan mensenlijke zwakheid- heeft ons hard gemaakt. 

Himmler zou zeker bij de rechtzaak in Neurenberg ter dood zijn veroordeeld, echter hij was iedereen voor door bij zijn arrestatie zich zelf van het leven te beroven...

 

Dr. No

Op 5 oktober 1962 vond in London de premiere plaats van dr. NO. Sean Connery en Ursela Andress zette hiermee een echte klassieker neer. De film is gebaseerd op het boek Dr. No van Ian Fleming. De plotlijn van het boek wordt in grote lijnen trouw gevolgd, met hier en daar afwijkingen in de details.

Dr. No bevatte verschillende Bond gimmicks. Daarbij moet je denken aan : Sportwagens, de bond girls en de uitspraak "License to Kill'.  Dr. No opende met de wel bekende tune. Bekend is de film o.a. door de legendarische strandscene van Ursela Andress, die gekleed in een witte bikini uit het water stapt. Dr. No werd een echte kaskraker. 

Verhaallijn : Bond... James Bond'. Met deze woorden leerde de hele wereld de charismatische geheim agent 007 kennen. In deze eerste film van de James Bond serie bestrijdt agent 007 (Sean Connory) de mysterieuze Dr. No, een geniale wetenschapper, die het Amerikaanse ruimteprogramma wil vernietigen. In Jamaica aangekomen om een onderzoek in te stellen naar de raadselachtige moord op een Britse geheim agent en zijn secretaresse, ontdekt James Bond, dat deze moorden deel uitmaken van een groots opgezet complot. Geholpen door de CIA-agent Felix Leiter en zijn toegewijde 'Pijl van Jamaica' ontdekt James Bond het verband tussen de moorden en de bezoeken aan een geheimzinnig kunstmatig eiland, 'Crab Key' genaamd. Van plan een kijkje te gaan nemen in Dr. No's privé bolwerk, komen Bond en 'de Pijl' onopgemerkt op het strand aan. Zij ontmoeten de verleidelijke Honey, die hen vertelt over een vuurspugend monster dat van tijd tot tijd opdoemt. Nadat het drietal gesnapt is door een patrouilleboot, ontdekken ze al snel wat het monster in werkelijkheid is. Als gevangenen van Dr. No bespeuren zij zijn verschrikkelijke bedoelingen.

 

Prins Emmanuel

Emmanuel, Prins van België, werd geboren op 4 oktober 2005 in Anderlecht. Hij is het derde kind van Koning Filip en Koningin Mathilde.

In 2024 behaalde Prins Emmanuel zijn Internationaal Baccalaureaat (IB) aan de International School of Brussels. Momenteel volgt hij een taal- en sportopleiding aan een academie in het buitenland. Voorheen volgde hij Nederlandstalige opleidingen aan de Eureka-school in Kessel-Lo. De Prins spreekt vloeiend Frans, Nederlands en Engels.

Prins Emmanuel houdt van de natuur en beoefent de volgende sporten: skiën, tennis, windsurfen en hardlopen. Hij speelt ook saxofoon.

De Prins zet zich regelmatig vrijwillig in voor de meest kwetsbaren. Tijdens de coronacrisis voerde de Prins meerdere telefoongesprekken met geïsoleerde ouderen in woonzorgcentra om hen te steunen en aan te moedigen. Hij is ook al enkele jaren betrokken bij een jeugdbeweging.

 

Spoetnik I

Op 4 oktober 1957 had de Sovjet-Unie de eer om als allereerste een satelliet de ruimte in te sturen. 

De Spoetniksatelliet was een aluminium bol van bijna 60 centimeter doorsnede, met een hitteschild er omheen. In de bol bevond zich een radio die vanuit de ruimte signalen kon verzenden. De biepjes lieten de Spoetnik 23 dagen lang oplichten in zijn baan om de aarde. Op 4 januari 1958 brandde de Spoetnik op in de atmosfeer. 

De nuttige lading van Spoetnik 1 was uiterst gering:

Radiozender met een vermogen van 1 W. Deze zond uit op 20,005 en 40,002 MHz. Elk piepje duurde 0,3 seconde.

Drie zilver/zinkbatterijen, ontworpen om elektriciteit te leveren aan zender en ventilator.

Ventilator ter koeling van het interieur.

Ventilatorschakelaar, die aansloeg bij 30 °C en bij 23 °C de ventilator weer uitschakelde.

Schakelaar voor het inschakelen van radiozender en temperatuurregeling. Deze werd geactiveerd door een sensor, onmiddellijk nadat Spoetnik 1 zich afscheidde van zijn draagraket.

Thermische schakelaar. Bij een temperatuur lager dan 0 °C of hoger dan 50 °C wijzigde deze de duur van de radiosignalen (de ene antenne veranderde dan naar 0,2 en de andere naar 0,4 seconde).

Barometrische schakelaar. Bij een druk lager dan 0,35 kg/cm² aan boord paste deze eveneens de duur van het radiosignaal aan.

De bol zat in een aangepaste neuskegel die de gangbare springkop verving. Twintig seconden nadat de motor afsloeg, duwde een veer een 80 cm grote conische kuip naar voren. Vervolgens duwde een door gasdruk uit de vloeibare zuurstoftank aangedreven piston de satelliet naar buiten. Als noodvoorziening beschikte de raket over een pyrotechnisch afstootsysteem. Onmiddellijk na afstoting zorgde een krachtige zuurstofstraal ervoor, dat de afstand tussen de twee objecten snel toenam, om interferentie te voorkomen.

De met stikstof afgevulde bol stond onder een druk 1,3 atm en had een massa van 83,6 kg.

 

Jimmy Carter

Jimmy Carter (geboren op 1 oktober 1924) is een Amerikaanse politicus en humanitair die van 1977 tot 1981 de 39e president van de Verenigde Staten was. Als lid van de Democratische Partij was hij van 1971 tot 1975 de 76e gouverneur van Georgia en van 1963 tot 1967 senator van de staat Georgia. Carter is een honderdjarige en daarmee de langstlevende president in de geschiedenis van de VS en de eerste die 100 jaar oud werd.

Carter werd geboren en groeide op in Plains, Georgia. Hij studeerde in 1946 af aan de U.S. Naval Academy en ging bij de Amerikaanse marine werken als onderzeeër. Carter keerde na zijn militaire dienst terug naar huis en blies het pindateeltbedrijf van zijn familie nieuw leven in. Carter verzette zich tegen rassenscheiding, steunde de groeiende burgerrechtenbeweging en werd een activist binnen de Democratische Partij. Hij diende van 1963 tot 1967 in de Senaat van de staat Georgia en vervolgens van 1971 tot 1975 als gouverneur van Georgia. Als outsider-kandidaat die buiten Georgia niet erg bekend was, won Carter de Democratische nominatie en versloeg hij ternauwernood de zittende president van de Republikeinse Partij, Gerald Ford, bij de presidentsverkiezingen van 1976.

Carter verleende op zijn tweede dag in functie gratie aan alle ontduikers van de dienstplicht in Vietnam. Hij creëerde een nationaal energiebeleid dat onder meer bestond uit behoud, prijscontrole en nieuwe technologie. Carter voerde met succes de Camp David-akkoorden, de Panamakanaalverdragen en de tweede ronde van de Strategische Wapenbeperkingsgesprekken na. Hij werd ook geconfronteerd met stagflatie. Zijn regering richtte het Amerikaanse ministerie van Energie en het ministerie van Onderwijs op. Het einde van zijn presidentschap werd gemarkeerd door de gijzelingscrisis in Iran, een energiecrisis, het ongeluk op Three Mile Island, de Nicaraguaanse Revolutie en de Sovjetinvasie in Afghanistan. Als reactie op de invasie escaleerde Carter de Koude Oorlog door een einde te maken aan de détente, een graanembargo op te leggen aan de Sovjets, de Carter Doctrine uit te spreken en de multinationale boycot van de Olympische Zomerspelen van 1980 in Moskou te leiden. Hij verloor de presidentsverkiezingen van 1980 met een overweldigende meerderheid van Ronald Reagan, de Republikeinse kandidaat.

Nadat hij het presidentschap had verlaten, richtte Carter het Carter Center op om mensenrechten te promoten en uit te breiden; in 2002 ontving hij de Nobelprijs voor de Vrede voor gerelateerd werk. Hij reisde veel om vredesonderhandelingen te voeren, verkiezingen te monitoren en de uitroeiing van infectieziekten te bevorderen. Carter is een sleutelfiguur in de non-profitorganisatie voor huisvesting Habitat for Humanity. Hij heeft ook talloze boeken geschreven, variërend van politieke memoires tot poëzie, terwijl hij commentaar blijft leveren op mondiale aangelegenheden, waaronder twee boeken over het Israëlisch-Palestijnse conflict. Polls onder historici en politicologen rangschikken Carter over het algemeen als een ondergemiddelde president, hoewel geleerden en het publiek zijn post-presidentschap, het langste in de geschiedenis van de VS, gunstiger beoordelen.

 

Razzia Putten

De Razzia van Putten vond plaats in het dorp Putten in Gelderland. Op 1 oktober 1944 werd er door de Duitse bezetters als vergeldingsmaatregel een razzia uitgevoerd. Het grootste deel van de mannelijke beroepsbevolking werd daarbij afgevoerd naar verschillende concentratiekampen. In totaal kwamen 552 mannen om het leven.

In de nacht van 30 september op 1 oktober 1944 beschoten leden van de Puttense verzetsbeweging bij de Oldenallerbrug (ook wel "Poorterbrug" genoemd) tussen Putten en Nijkerk vanuit een hinderlaag een auto met daarin officieren van de Wehrmacht.  Bij het vuurgevecht kwamen een Duitse officier en een van de verzetsmensen om het leven. 

Een dag later werd op bevel van generaal Friedrich Christiansen een vergeldingsactie uitgevoerd. De bewoners werden weggevoerd waarbij vrouwen en mannen van elkaar werden gescheiden. Ruim honderd woningen werden in brand gestoken.  Zes mannen en een jonge vrouw werden doodgeschoten. 

Op 2 oktober werden 659 mannen afgevoerd, in eerste instantie naar Kamp Amersfoort. In Amersfoort werden 58 mannen wegens gezondheidsredenen vrijgelaten. Vanuit Amersfoort werden de overige 601 mannen op 11 oktober op transport gezet naar het concentratiekamp Neuengamme. 

Een monument ter nagedachtenis aan de slachtoffers van de razzia is op 1 oktober 1949 door koningin Juliana onthuld. Het monument bestaat uit een herdenkingshof, ontworpen door prof. Bijhouwer, en een zandstenen beeld van Mari Andriessen (de "treurende weduwe", in de volksmond "het Vrouwtje van Putten" genoemd). Het verbeeldt een rouwende vrouw in klederdracht met een zakdoek in haar hand. Ze kijkt in de richting van de Oude Kerk, van waaruit de mannen werden weggevoerd.